یادی از دکتر شهید عباسعلی جوزی

دکتر عباسعلی جوزی“دلاورجبهه های جنگ,آزاده و جانباز وپزشک دلسوز ومهربان نجف آبادی”

باورم نمی شود که دیگر قدبلند چونان سرو او را هرگز نبینم
باورم نمی شود که دیگر رخسار دلسوز و مهربانش را هرگز نبینم
باورم نمی شود که دیگر لبخندهای محبت آمیزش را هرگز نبینم
دکترجان
تو خدایی بودی و مهرخدا و بندگانش را در دل داشتی
جایت دراین دنیای کوچک و پست, نبود
لیاقتت آسمانها بودند گواینکه روحت بسی بزرگتر از زمینیان عاشق مال دنیا بود
تو به ما آموختی هرکس با هر اندیشه ی سیاسی که داشته باشد بازهم میتواند عاشق میهن و مردم کشورش باشد
دلسوز باشد و با لبخندپر از مهر با بدترین ناراحتیها و سختیها و افراد لجوج و نااهل, برخورد کند
تو به ما آموختی که طبیب نه تنها بر دردها مرهم میگذارد که بر غمهای آنها هم میتواند گشایشی باشد
دل خستیگهای مردم را دیدی و شنیدی و باگفتار پر از امیدت,به آنها درس صبوری و امید دادی
می توانستی علم را با ثروت درآمیزی ولی شرافت را باجوانمردی و خرد پیوند زدی

ای مردباغیرت,یادمان دادی همآوردی در میدان دفاع از ناموس و خاک پاک ایران را,ای رزمنده ی هشت سال دفاع مقدس

یادمان دادی مقاومت و ایستادگی در زندان ازخدابیخبران بعثیهای عراقی متجاوز را, ای آزاده ی سرافراز میهن
به ما آموختی آلام و دردها را میتوان با صبروامید کم کرد ای جانباز سربلند ایرانزمین
سالها بود نشانه های جنایت عربهای بعثی عراقی را با شیمیایی بودنت در خود بهمراه داشتی وتورا از پای در نیاورد ولی روز عیدقربان,قربانی جنایت وحیله ی سعودیان ازخدابی خبر در منا شدی
شیطانهای روی زمین که خود را خادمان حرمین شریفین می دانند چونان اجدادشان ابوسفیان ومعاویه ویزید , از هرجنایت وخونریزی فرو گذار نمی کنند و جانیان وقاتلان سرزمین مقدس هستند
دکترجوزی عزیز
باورمان نمی شود به آسمانها پرکشیدی
و با آسمانیان قرین گشتی ای مرد خدایی
خنده هایت در ورزشگاه از یادمان نمیرود
بردوباخت برایت مفهومی نداشت
جوانمردی و مهربانی بود که در پیشگاهت خضوع و کرنش میکرد
رفتنت را خانواده ات و همشهریانت باور ندارند ولی ناگزیر از پذیرش ازین خبر جانسوز هستیم
مرگی که شهادت گونه و شباهتی به دشت کربلا داشت
روزعیدقربانی که عاشورای حاجیان وایرانیان شد
منایی که نینوا وکربلای ایرانیان و شیعیان شد

ای خدای بزرگ
ما که چنین در غمت ازدست دادن دکترعزیزمان می سوزیم خانواده اش چه رنجها و غمها ومصیبتها خواهند دید
به آنها صبوری عنایت فرما
دکترجان
رفتی ولی یقین بدان رفتن مظلومانه ات در دلهایمان خواهد ماند و تلافی این ظلم بزرگ را روزی از آل نجس سعود خواهیم گرفت
یادمان نخواهدرفت شعاری که شاید انقلابی واحساسی بود که:
میکشم,میکشم آنکه برادرم کشت
ولی اگر روزی از طرف رهبرفرزانه ی کشورم اجازه ی جهاد ضد آل سعود خبیث , صادر شود چنان تا آخرین نفس و خونی که درتن داشته باشیم مقابل این اهریمنان خواهیم ایستاد تا عربستان سقوطی بداند این مردم ظلمهای به ایران رفته از حمله ی لشگریان عمرخطاب تا جمعه ی سیاه خونین و فاجعه ی منا را هرگز فراموش نکرده اند و چه زیبا گفت رهبربزرگوارمان به حاکمان بیخردوجاهل عربستان که:
یادتان باشد شما را یارای همآوردی ما در هیچ زمینه ای نخواهد بود
ادب اسلامی وصبر ما اگر شما را گستاخ کرد یقین بدانید خشم ما بسیار خواهد شد
و وای به روزی که حکم جهاد صادر شود
ضمن احترام به حرمین شریفین, چنان کاری با سعودیان خواهیم کرد که طالبان و داعش و خونریزیهای یمن و بحرین و ناامن کردن مکه ومناوجده به تاریخ پیوسته و پایان پذیرد این ظلم عظمای سعودی
به فضل خداوند بزرگ و خرد بزرگمردان ایران و غیرت جوانان غیورکشور عزیزمان
هرچند میدانیم خون به ناحق ریخته ی این عزیزان به زودی وبال حکومت بی کفایت عربستان شده
گو اینکه عراق را هم دیدیم که به خاک و خون کشیده شد و حال نوبت این بی خدایان ابوسفیانی است

دکترعباسعلی جوزی مهربان و دوست داشتنی,شهادتت مبارک
حلالمان کن ما را اگر آنچه شایسته ی شما بود در زمان باهم بودنمان انجام ندادیم
ما جز ارادت به شما چیزی برای نثار کردن نداشتیم و نداریم
ما خاک پای شماوخانواده ی داغدارتان هستیم
شما جاودانه هستیددراین سرزمین
همچون دلاورانی نظیر شهیدمحمد منتظری و دکترآیت و سردارکاظمی و سردار یزدانی و جانبازسرافراز شهید توبه ایها
آری ماوکشورمان وشهرمان هر چه اعتبار دارند از خون پاک شماعزیزان وشهیدان گلگون کفن ایران اسلامی است.
یادتان گرامی و نامتان جاویدان و راهتان پررهرو

7 دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *