تحریفی تاریخی به نام “پنگ خانه”

در قدیم هیچ مکانی به نام “پنگ خانه” در شهر نجف آباد وجود نداشته است نه در بیشه و نه در باغ نو.
اینها تمام “حوض آب “بوده اند یعنی مکانی که آب از جوی , در کف اطاقکی جمع می شد و سپس گلهاواملاح آب می نشست و آب برای خوردن آماده می شد و رهگذران و کشاورزان از این آب خنک در وسط اطاقک چهارگوش که سه طرفش به شکل پنجره ای سوراخ داشت و برای ورود بادخنک داخل اطاقک و عدم گرم شدن آب وسط حوض,استفاده می گردید,می نوشیدند.

ظرف پنگ و تشت زیر آن که با پرشدن پنگ از آب تشت ,شمارش زمان انجام میشده است

ظرف پنگ
شاید در زمانهایی که مدنظر بود آب بین جویها وباغات تقسیم شود فردی امین وراستگوی از طرف مردم انتخاب می شد بعنوان میراب و باظرف پنگ و تشت بزرگ دراین مکان حضور پیدا می کرد تا بین کشاورزان و باغداران,آب را به یک میزان بین آنها تقسیم کند تا اختلافی حاصل نشود ولی یقین دانید درقدیم نام “پنگ خونه” در نجف آباد وجود نداشته است.
این کلمه ی زیبا را در اواخر دهه ی ۸۰ خورشیدی آقای دکتر نعمت الله ایزدی,که زحمات بسیاری برای حفظ میراث فرهنگی شهرمان کشیده اند به این مکانها اطلاق فرمودند حال آنکه در قبل تمام این مکانها را “حوض آب” یا “حوض پنجره ای ” می نامیدند.
جالب تر آنکه برخی افراد ناوارد و ناآگاه به تحقیق نیز به تقلید ازاین فرمایش دکترایزدی, “حوض پنجره ای باغ نو” را “پنگ خانه باغ نو” خواندندکه بزرگترین تحریف تاریخی بود گواینکه سازنده ی این بنا را که روانشاد “حاج جعفر مدرس ساعت ساز”بود را درحال ساخت بنا در حدود سال۱۳۳۰دیده بودند از جمله حاج علی محمدعادلنیا.

“حوض پنجره باغ نو” که با دروغی بس بزرگ به نام “پنگ خانه” نام گرفت هرچنداین مکان بعلت نبودچندین جوی,کاربردتقسیم آبی نداشته است. 

حوض پنجره باغ نو

“حوض آب بیشه” که با دروغی بزرگ نام “پنگ خانه” به خود گرفت.حقگو و حق جو باشیم.هرچندباوجودچندجوی درکنارآن کارپنگ در آن میشده ولی نامش حوض بوده

حوض آب بیشه
بدنیست بدانید همانگونه از نام “باغ نو” پیداست این باغ , جدید بوده چرا که باغات از خیابان شهید ابوالقاسمی تا بلوارطالقانی نیز بعدازسال ۱۳۲۰خورشیدی جان گرفته اند و چون تازه بوده اند به “باغ نو”شهره شده گشتند.
سمت غرب این محدوده باغ نو,تا خیابان شیخ بهایی جنوبی را به علت وفور کلاغها در بالای درختانش “باغ غلاغی(کلاغی)”میگفتند وبین خیابان شیخ بهایی تا خیابان منتظری جنوبی را به علت وفور درختان توت “باغ توتی” می نامیدند.
جالب است بدانید از خیابان منتظری جنوبی تا خیابان نصیر را “باغ کهنه” میگفتند واین باغات سابقه ی قاجاری دارند وقدیمی هستند.

درمورد پنگ خانه هم چند نکته بد نیست عزیزان بدانند:
۱.در روستای جنوب غربی نجف آباد یعنی جلال آباد (علی آباد) مکانی وجود دارد که بعلت مستهلک بودن و خرابه شدن,تخریب و نوسازی شد
(البته بدون هیاهو وسروصدای افراد بسواد دلواپس و با درایت دهیار فرهنگ دوست و پرتلاشش جناب سعادت صفری عزیز)
جالبه که این مکان فقط صرف انجام کار “پنگان” می شده یعنی مکان نام اصلی خود را داشته به نام “پنگ خوان” به معنای “جایی که خوان(سفره) پنگ آنجا پهن بوده” و میراب یا همان “پنگدار” در آن کار سنجش زمان و تقسیم آب بین جویها و باغات را انجام میداده است و به گونه ای بوده که شبها هم همانجا گذران عمر می کرده است پس حوض آب نبوده وفقط درمعنای واقعی “پنگ خوان” بوده است.
۲.به نظر میرسد واژه ی “پنگ خانه”از “پنگ خوان” آمده باشد یعنی پنگ خوان در لفظ عامیانه به “پنگان” و یا “پنگ خونه” و “پنگ خوانه”و در نهایت به “پنگ خانه” تبدیل شده باشد.
پس سعی کنیم حقیقت و راستی را به مردم طالب علم و راستی و حقیقت شهرعلم وایمان,نجف آباد عزیزمان بگوییم و از تحریفهای تاریخی بدون تحقیق و ارایه ی سند پرهیز کنیم و نزد آیندگان و نیز روان پاک گذشتگانمان شرمنده وخجل نباشیم
زنده باد خاک پاک نجف آباد و ایران پاینده وپایدار

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *