آیت الله حسینعلی منتظری

montazeri01حسینعلی منتظری در سال ۱۳۰۱ در نجف آباد و در خانواده‌ای کشاورز به دنیا آمد.
پدرش حاج علی کشاورز ساده‌ای بود که در کنار کار روزانه‌اش با کتاب و کتابخانه دمساز، و معلم اخلاق و مدرس قرآن بود.
مادر ایشان “شاه بیگم منتظری” بانویی متقی و پرهیزگار بود.
“حسینعلی” فرزند اول خانواده، و دارای یک خواهر و پنج برادر بود.

آیت الله منتظری از سن ۶ -۷ سالگی، آموختن را با ادبیات فارسی و‏ ‏سپس صرف و نحو عربی، در مدرسه “شیخ حسینعلی مسجدی معروف به مدیر” آغاز کرد و در ۱۲ سالگی وارد حوزه علمیه اصفهان شد.
حسینعلی منتظری نجف آبادیدر سال ۱۳۱۴ عازم حوزه علمیه قم شد و به مدت ۱۰ ماه در مدرسه “حاج ملا صادق” سکونت داشت ولی به دلیل فقر مالی به اصفهان بازگشت و در مدرسه “جده بزرگ” در کلاس درس آیات حاج آقا‏‏ رحیم ارباب و شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی، شرکت کرد.
بهار سال ۱۳۲۰ مجدداً به حوزه علمیه قم بازگشت و در مدرسه فیضیه سکونت گزید و به لباس روحانیت ملبس شد.

در سال ۱۳۲۱ و در پایان سال تحصیلی حوزه علمیه ، مرتضی مطهری و منتظری طی یک مباحثه، تصمیم می گیرند و به هم قول می دهند که هر دو تا آغاز دوره بعد تحصیل از دنیای تجرد خارج شوند.

منتظری به نجف آباد بر می گردد و در ۱۳ شهریور ۱۳۲۱ با ماه سلطان ماه سلطان ربانی همسر آیت الله منتظریربانی که ۴ سال از وی کوچکتر بود ازدواج می کند و به همین دلیل با دو ماه تاخیر سر کلاسهای درس حوزه حاضر می شود. همسر وی نیز در بازگشت به قم او را همراهی می کند.
اما مرتضی مطهری زیر قول خود می زند و ازدواج نمی کند و عذرهای متعددی برای عدم ازدواجش می آورد!!!

حاصل این ازدواج ، ۷ فرزند به نامهای محمد، عصمت، اشرف، احمد، طاهره، سعید و سعیده است.

فرزند ارشد آیت الله منتظری، شهید محمد منتظری، از روحانیون مبارز و انقلابی بود که در انفجار دفتر حزب محمد منتظری فرزند آیت الله منتظریجمهوری در ۷ تیر سال ۱۳۶۰ به همراه شهيد بهشتی و بسياری ديگر از نمايندگان مجلس، وزيران و مسئولان بلندپايه كشور به شهادت رسيد.
منتظری از شاگردان آیت ‌الله بروجردی و روح ‌الله خمینی و نماینده تام ‌الاختیار وی در ایران بود.

پس از پایان تحصیلات حوزوی به نجف آباد بازگشت و به جرگه مخالفان جکومت پهلوی پیوست

سابقه یازداشتها و تبعیدها

۱) بازداشت در عید نوروز سال ۱۳۴۵ به دنبال دستگیری محمد منتظری ( به مدت ۷ ماه ).
۲) بازداشت در سال ۱۳۴۶ در حین خروج مخفیانه برای زیارت عتبات در عراق و ملاقات با روح‌الله خمینی (به مدت ۵ ماه ).
۳) تبعید به مسجد سلیمان در سال ۱۳۴۶ در زمان برگزاری جشنهای تاجگذاری ( به مدت ۳ ماه )
۴) بازداشت در سال ۱۳۴۷ به دلیل ادامهٔ فعالیت‌های سیاسی بویژه در خطبه‌های نماز جمعه که او آن را در نجف‌آباد پایه‌گذاری کرده بود ( مدت ۱٫۵ سال در زندان قصر )
۵) تبعید به نجف‌آباد در سال ۱۳۴۹ ( به مدت ۳ سال )
۶) تبعید به شهر طبس در سال ۱۳۵۲ ( به مدت یکسال )
۷) تبعید به خلخال در سال ۱۳۵۳ ( به مدت ۴ ماه )
۸) تبعید به سقز در سال ۱۳۵۳ : با برگزاری مراسم سالگرد پانزده خرداد در مدرسهٔ فیضیهٔ قم که ده‌ها نفر از دوستان و شاگردان او دستگیر شده و ساواک به ارتباط دستگیرشدگان با منتظری پی برده بود، تصمیم به بازداشت و انتقال او از سقز به تهران گرفت.
۹) بازداشت از تبعیدگاه سقز و انتقال به زندان اوین در سال ۱۳۵۴

در تیرماه ۱۳۵۴ منتظری را از تبعیدگاه سقز روانهٔ زندان نمودند.
ابتدا او را به بازداشتگاه کمیتهٔ مشترک تهران بردند و فردای آن روز روانهٔ زندان اوین کردند.
در اوین مدت شش ماه را در سلول انفرادی گذراند.
پس از شش ماه بلاتکلیفی در زندان اوین بالاخره در یک دادگاه نظامی به اتهام کمک به جنبش اسلامی و خانوادهٔ زندانیان سیاسی و اقدام برای تشکیل حکومت اسلامی، به ده سال زندان محکوم گردید.
منتظری در زندان اوین نیز نماز جمعه را اقامه نمود و بسیاری از زندانیان سیاسی مسلمان از جمله آقایان طالقانی، مهدی کروبی، مهدوی کنی، هاشمی رفسنجانی، لاهوتی و … در نماز جمعه حاضر می‌شدند؛ هرچند ساواک پس از مدتی مانع اقامهٔ آن شد.
سرانجام با اوجگیری مبارزات و عقب‌نشینی‌های پی درپی حکومت پهلوی، منتظری پس از گذراندن حدود سه سال ونیم از دوران محکومیت به همراه آیت‌الله طالقانی در هشتم آبان ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد و مورد استقبال چشمگیر مردم قرار گرفت.

میزان مقبولیت و محوریت منتظری در مبارزه و انقلاب تا آنجا بود که امام خمینی در زمان تبعید، او را به عنوان نمایندهٔ تام‌الاختیار خویش در ایران منصوب کرد و در نامه‌ای از وی خواست که بر جریانات بیت او در قم اشراف داشته باشد.
امام دربارهٔ او با تعابیری همچون «فقیه عالیقدر»، «مجاهد بزرگوار»، «حاصل عمر من»، «ذخیرهٔ انقلاب» و «برج بلند اسلام» یاد می‌کرد و حیثیت او را «واجب المراعات» دانسته و پس از پیروزی انقلاب بسیاری از مسائل فقهی و سیاسی مربوط به قوهٔ قضائیه و وزارتخانه‌ها را به او ارجاع می‌داد.
در پائیز سال ۱۳۵۷ زمانی که روح ‌الله خمینی در نوفل لوشاتو در پاریس به سر می‌برد، منتظری به پاریس سفر کرد و در خصوص جنبش انقلاب و شکل‌گیری حکومت اسلامی در ایران با امام خمینی مشورت نموده و دستورها و نظرات رهبر انقلاب را دریافت کرد.

بعد از پیروزی انقلاب، منتظری ریاست خبرگان قانون اساسی را به عهده داشت و در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نقش مهمی را ایفا کرد.
وی از عوامل کلیدی در گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی به شمار می‌رود.
او هم چنین از اعضای شورای انقلاب بود.

در سال ۱۳۵۸، نماز جمعه تهران و قم به ترتیب به امامت آیت الله سید محمود طالقانی و آیت الله منتظری برپا می‏شد.

ولی بعد از درگذشت آیت‌ الله طالقانی، آیت‏ الله منتظری با حکم امام خمینی به عنوان امام جمعه تهران برگزیده شد.

البته این منصب دوام چندانی نیاورد و با توجه به علاقه مندی آیت الله منتظری به اقامت در قم، ایشان بار دیگر به قم بازگشت و با پیشنهاد وى امام خمینی ، آیت الله خامنه ای را بعنوان امام جمعه تهران منصوب كردند.

در سال ۱۳۶۴ مجلس خبرگان رهبری با نظر به ادامهٔ رهبری پس از فوت سید روح‌الله خمینی و با در نظر داشتن اقبال عمومی مردم به سمت حسینعلی منتظری تصمیم گرفت وی را به عنوان قائم ‌مقام روح‌الله خمینی معرفی و اعلام کند.

پس از بازداشت مهدی هاشمی (برادر داماد منتظری) وی که مهدی هاشمی را بی‌گناه می‌دانست به نشانهٔ اعتراض درس ‌های خود را تعطیل کرد.
تلاش‌های منتظری برای نجات او بی‌ثمر ماند.
مهدی هاشمی که در افشای ماجرای مک فارلین نقش مهمی داشت به دلیل یک سری اتهامات مجرم شناخته شده و در سال ۱۳۶۶ اعدام شد.

پس از بروز اختلافات و نیز به دلیل اعتراض منتظری به اعدام زندانیان سیاسی (تابستان ۱۳۶۷)، امام خمینی نوشت: «شما پس از این وکیل من نمی‌باشید.»
پس از دو سال ادامه کشمکش ها ، نهایتاً اعلام برکناری منتظری از قائم‌مقامی رهبری ( تحت عنوان استعفای او ) توسط رسانه‌های جمعی همزمان با نامهٔ امام خمینی در تاریخ ۱۳۶۸/۱/۸ منتشر شد.

به دنبال این مسأله بلافاصله، محو و حذف نام و عکس‌های منتظری از کتب درسی، ادارات دولتی و معابر عمومی، تغییر نام خیابان‌ ها و اماکنی که به نام منتظری نام‌گذاری شده بود و جمع‌آوری رساله و تألیفات او ادامه یافت.

به دنبال سخنرانی جنجالی منتظری در روز ۲۳ آبان سال ۱۳۷۶ ، وی به حصر خانگی رفت.

منتظری در مورد انتخابات سال ۸۸ نیز ، موضع گرفت و این مسأله جنجال آفرین شد.

سرانجام منتظری ساعت ۱ بامداد روز یک‌شنبه ۲۹ آذر سال ۱۳۸۸ درگذشت. ناصر منتظری یکی از نوادگان منتظری در گفتگو با آسوشیتدپرس گفت که وی در خواب فوت کرده‌است.
به‌ گفتهٔ یکی از فرزندانش او به مرگ طبیعی مرده‌است.
آیت الله خامنه‌ای، رهبر انقلاب، در روز درگذشت منتظری، پیام تسلیتی به‌مناسبت فوت وی صادر کرد.

 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *